Sponsored by:

Η κραυγή απελπισίας και φόβου ''Τι θα γίνω μάμμα όταν εσύ πεθάνεις'' που άκουγε η Κα. Ισμήνη Λιασίδου από την ανάπηρη πολυαγαπημένη της κορούλα Μαργαρίτα για 33 χρόνια, ήταν μαχαίρι στη καρδιά. Δεν πέθανε όμως η μάνα.  Πέθανε η Μαργαρίτα, και τότε η μάνα στη μεγάλη της απελπισία και στην επιθυμία της να διατηρήσει άσβεστη τη μνήμη της, αποφάσισε και έβαλε ως σκοπό της ζωής της, να κτίσει ένα Ίδρυμα για παιδιά με ειδικές ανάγκες, σαν μόνιμο μνημόσυνο για το παιδί της, και σαν μόνιμη πηγή βοήθειας στους πάσχοντες συνανθρώπους μας, δίνοντας του ταυτόχρονα το όνομα της θυγατέρας της Μαργαρίτας.  Συμπαραστάτη πάντα δίπλα της σε αυτή την μεγάλη απόφαση, η Κα. Ισμήνη είχε τον αγαπημένο της σύζυγο και πατριό της Μαργαρίτας Κο. Mervyn Saul.   Δύσκολο το έργο, ανηφορικός ο δρόμος, αλλά η μεγάλη της αγάπη για το κοριτσάκι της που έχασε, της έδωσε  ο θάρρος, την αποφασιστικότητα, την επιμονή και την υπομονή που χρειαζόταν για να επιτύχει το στόχο της και να φέρει εις πέρας το μοναδικό στο είδος του Ίδρυμα για άτομα με ειδικές ανάγκες της Επαρχίας Πάφου. Το Ίδρυμα ενεγράφη στις 15/7/1986 δυνάμει του περί σωματείων και ιδρυμάτων Νόμου του 1972.

Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 1990 στο χωριό Κολώνη (3 χμ από την πόλη της Πάφου). Κτίστηκε σε τεμάχιο γης που παραχωρήθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Πάφου.  Η Κα. Ισμήνη Λιασίδου πρόσφερε το ποσόν των 50.000 λιρών για να αρχίσει η κατασκευή του έργου.  Με την συνεισφορά και διαφόρων άλλων δωρητών μεταξύ των οποίων η Κυπριακή Δημοκρατία, η Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου η Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου, το Ίδρυμα Ραδιομαραθώνιος, η Κα. Κλεονίκη Κακογιάννη κ.α. το όλο έργο έγινε πραγματικότητα. Το Ίδρυμα άρχισε την λειτουργία του στις15 Σεπτεμβρίου του 1992, τα δε εγκαίνια του έγιναν στις 7 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου, από την τότε Πρώτη Κυρία της Κύπρου Κα  Αντρούλα Βασιλείου.  Το Ίδρυμα προσφέρει τις ποικίλες υπηρεσίες του σε 50 περίπου άτομα.  Λειτουργεί σαν κέντρο διημερεύουσας φροντίδας από τις 7.30 π.μ μέχρι τις 3.30 μ.μ. για άτομα άνω των 18 χρονών.